მშობლები ცენტრ „ნეირონს“ ძალიან სხვადასხვა საყოფაცხოვრებო სირთულით მიმართავენ. ბავშვს ეშინია თმის შეჭრის ან საყოფაცხოვრებო ტექნიკის, არ უნდა ახალი საკვების გასინჯვა, ტუალეტთან დაკავშირებული სირთულეები აქვს, კბილების გახეხვაზე უარს ამბობს. ეს ყველაფერი ახირება კი არა, ამოცანებია, რომლებზეც მუშაობა შეიძლება.
რა არის დესენსიბილიზაცია
დესენსიბილიზაცია: ეს არის ქცევითი მეთოდი, რომლის დახმარებითაც ბავშვს თანდათან და უსაფრთხოდ აჩვევენ შიშის გამომწვევ საგანს ან სიტუაციას და შფოთვას ნაბიჯ-ნაბიჯ ამცირებენ. ABA თერაპიაში მას ხშირად იყენებენ მტვერსასრუტის, თმის შეჭრის, წყლისა და სხვა მსგავსი სიტუაციების შიშის დროს.
მეთოდში მთავარია თანდათანობა. ბავშვს არ აიძულებენ, მაშინვე შეხვდეს შიშს, შფოთვას ნაბიჯ-ნაბიჯ, ფრთხილად და უსაფრთხოდ ამცირებენ.
ისტორია: მტვერსასრუტი, ფენი და უთო
ცენტრში ერთ-ერთ მაგალითს ერქვა „4 მოწყობილობა, 4 ნაბიჯი ნდობისკენ“. ოდესღაც ბავშვი მტვერსასრუტის ხმაზე ტიროდა, ჩართულ ფენს გაურბოდა, ჩართული უთოსიც კი ეშინოდა. ნაბიჯ-ნაბიჯ მიდიოდნენ. და საბოლოოდ ის გვერდით არის: უყურებს, ეხება, იკვლევს. ცრემლების გარეშე, ინტერესით.
ცენტრში ტრენინგის შემდეგ ოჯახმა შედეგი ასე აღწერა: „ახლა ტექნიკა ჩემი დამხმარეა და არა შფოთვის წყარო“. სპეციალისტებმა ცალკე მადლობა გადაუხადეს დედას ნდობისა და აქტიური მონაწილეობისთვის: როცა ზრდასრულები და სპეციალისტები ერთ გუნდად მოქმედებენ, ცვლილებები მდგრადი ხდება.
ისტორია: თმის შეჭრა ცრემლების გარეშე
კიდევ ერთი შემთხვევა: თმის შეჭრა ბავშვს ცრემლებს, შფოთვასა და სტრესს იწვევდა. მშობლებისთვის ეს ნამდვილი გამოწვევა იყო. სპეციალისტებმა განიხილეს მოთხოვნა, ნაბიჯები დაწვრილებით გაარჩიეს და სწავლება ჩაატარეს. დედამ ეს ნაბიჯები ცხოვრებაში გადაიტანა და ახლა ბავშვი მშვიდად აძლევს თმის შეჭრის საშუალებას.
ცენტრში ხაზს უსვამენ: სწორედ ეს არის ABA თერაპია. როცა მეთოდები და რეკომენდაციები სახლში იწყებს მუშაობას, პროცესი, რომელიც ადრე სტრესს იწვევდა, მშვიდი და უსაფრთხო ხდება როგორც ბავშვისთვის, ისე მშობლებისთვის.
თუ ბავშვი კაბინეტში მზად არ არის
ხდება, რომ ბავშვი კაბინეტში პროცედურისთვის მზად არ არის. ასე იყო ლოგოპედიური მასაჟის დროს: ბავშვი წინააღმდეგობას უწევდა, ტიროდა, მშობლებთან ეძებდა მხარდაჭერას. მაშინ სხვა გზა აირჩიეს, რბილი ადაპტაცია სახლში, სადაც ის მშვიდად და უსაფრთხოდ გრძნობს თავს.
მთელი პროცესი ცენტრის კონტროლით მიმდინარეობს: მშობლები სახლისთვის ხელმისაწვდომ ტექნიკებს იღებენ, ვიდეოანგარიშებს იწერენ, სპეციალისტები კი შესრულებას ამოწმებენ და ასწორებენ. ბავშვს ძალით არ აკავებენ და ცრემლებითა და შიშით „მოთმენას“ არ ასწავლიან. ადაპტაციას შეიძლება მეტი დრო დასჭირდეს, მაგრამ მიზანია ბავშვის ნდობის შენარჩუნება, რომ მან მშვიდად მიიღოს დახმარება და მეცადინეობებზე სიამოვნებით იაროს.
არა მხოლოდ ბავშვებისთვის
შიშებთან მუშაობის ქცევით მეთოდებს მხოლოდ ბავშვებთან არ იყენებენ. მათ ზრდასრულებთანაც მიმართავენ, მაგალითად, ფობიების დროს. თუ შიში ცხოვრებაში ხელს გიშლით, მასზე მუშაობა შეიძლება.